Sur, Ras al-Dżinz i nadmorskie wadi

Wybrzeże wokół Suru, we wschodnim Omanie, mieści na odcinku nieco ponad 100 km najbardziej znane wadi w kraju, żeglarskie miasto słynące z dau i jedyną w Omanie plażę, na której można legalnie obserwować żółwie zielone składające jaja. Z lotniska w Maskacie nadmorska autostrada prowadzi do leja krasowego Bimmah w 2 godziny, do Wadi Shab w 2,5 godziny, do Suru w niecałe 3 godziny, a do Ras al-Dżinz w 3 godz. 40 min – to czasy jazdy bez postojów. Należy przewidzieć dwa dni, trzy, jeśli chce się mieć czas na wadi, i spędzić co najmniej jedną noc na końcu drogi, blisko żółwi.

Najlepiej przyjechać od października do kwietnia. W Surze średnie temperatury maksymalne przekraczają 40 °C od maja do lipca, choć to właśnie latem wykluwa się najwięcej młodych żółwi.

Sur w skrócie

Droga nadmorska

Jadąc z Maskatu na południowy wschód, autostrada biegnie między górami a morzem.

Lej krasowy Bimmah

Tuż przy autostradzie, 155 km od lotniska, lej krasowy Bimmah (po arabsku Hawiyat Najm) to zapadlisko w wapieniu wypełnione turkusową wodą. Ma 50 na 70 m, około 20 m głębokości i leży zaledwie 600 m od morza. Miejscowi wierzyli niegdyś, że wybił go meteoryt, stąd arabska nazwa – „studnia spadającej gwiazdy”. Gmina ogrodziła go, tworząc park z toaletami i schodami prowadzącymi do wody.

Wadi Shab

Wadi to dolina, której rzeka płynie tylko przez część roku; najpiękniejsze wadi Omanu długo po deszczach zatrzymują wodę w skalnych basenach. Wadi Shab, 175 km od lotniska, jest najsłynniejsze z nich. Krótka przeprawa łodzią prowadzi przez rzekę u wejścia, a potem ścieżka wspina się między wapiennymi klifami i palmami do ciągu naturalnych basenów, w których można się kąpać. Na samym końcu przepływa się przez wąski otwór do jaskini z wodospadem w środku.

Experience Oman, strona ministerstwa turystyki, udziela rozsądnych rad:

• aby dotrzeć do wodospadu, trzeba umieć pływać, a kamizelka ratunkowa jest zalecana;
• na skalistym terenie należy nosić buty trekkingowe lub sandały do wody, a nie klapki;
• trzeba zabrać wodę i przekąski, bo w wadi nie ma sklepów;
• warto spakować krem z filtrem, kapelusz i zapasowy strój kąpielowy.

Najlepszy okres trwa od września do maja. Jednodniowe wycieczki z Maskatu kosztują około 85 € za osobę za samo Wadi Shab (8 godzin) lub około 70 € za wycieczkę grupową do Wadi Shab i Bimmah z obiadem (9 godzin).

Wadi Tiwi

Sąsiednie Wadi Tiwi to miejsce na canyoning i zjazdy na linie z przewodnikiem.

Qalhat i mauzoleum Bibi Maryam

Między wadi a Surem leży starożytne miasto Qalhat, wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO w 2018 roku. Stoi tu już tylko jeden budynek: mauzoleum Bibi Maryam z początku XIV wieku, sześcian z kopułą z koralowca i wapienia, niegdyś pokryty stiukiem i niebieskimi perskimi płytkami.

Sur, miasto dau

Sur to stolica Asz-Szarkijji Południowej, jednej z jedenastu prowincji (regionów administracyjnych) Omanu. Omańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych opisuje go jako ośrodek tradycyjnego szkutnictwa: to ojczyzna dau, drewnianego żaglowca, na którym opierał się handel wybrzeża arabskiego.

Już w VI wieku Sur handlował z Afryką Wschodnią. Jego sambuki i ghandże docierały do Indii, Zanzibaru i Chin, a służyły też do połowu pereł. W XVI wieku miasto zajęli Portugalczycy; gdy imam Nasir bin Murshid ich wypędził, handel z Indiami i Afryką Wschodnią odżył. Upadek nastąpił w XIX wieku, gdy Wielka Brytania zakazała handlu niewolnikami, a Kanał Sueski przejął handel z Indiami.

Dwa miejsca opowiadają tę historię:

• Dau Fatah Al Khair, dziś muzeum morskie, które ministerstwo turystyki wymienia wśród symboli Suru, obok starej latarni morskiej.
• Fort Al Sunaysilah, na skalnym płaskowyżu nad miastem. Jego pochodzenie jest sporne: niektóre źródła przypisują go imamowi Nasirowi bin Murshidowi w pierwszej połowie XVII wieku, inne twierdzą, że zbudowali go Portugalczycy, zanim Omańczycy zdobyli go w 1648 roku. Ma trzy okrągłe wieże i jedną kwadratową, meczet z dwoma mihrabami, salę szkoły koranicznej i więzienie. Jego teatr na wolnym powietrzu mieści 1 200 widzów podczas wydarzeń kulturalnych.

Ras al-Hadd i Ras al-Dżinz

Ras al-Hadd, 35 km od Suru, to przylądek, na którym słońce najwcześniej wschodzi nad Półwyspem Arabskim, w miejscu, gdzie Zatoka Omańska spotyka się z Morzem Arabskim. Jego zamek, którego budowę rozpoczęto w XVI wieku, góruje nad ujściem laguny. Mury mają prawie 3 m grubości, stropy wykonano z indyjskiego drewna tekowego i drewna z Mombasy i Zanzibaru, a tunel długości około 500 m prowadził niegdyś do studni ze słodką wodą. Zamek odrestaurowano w 1989 i ponownie w 2008 roku.

Na południe od przylądka rezerwat żółwi Ras al-Dżinz chroni plażę lęgową zagrożonego wyginięciem żółwia zielonego. Utworzono go dekretem królewskim w 1996 roku, centrum dla zwiedzających otwarto w 2008 roku, a zarządza nim Omran, państwowa spółka rozwoju turystyki. Na terenie rezerwatu stanowisko archeologiczne liczące ponad 4 300 lat dostarczyło ceramiki z doliny Indusu i bitumu z Mezopotamii z odciskiem plecionej maty, prawdopodobnie używanego do uszczelniania łodzi.

Obserwacja żółwi

Rezerwat to jedyne miejsce w Omanie, gdzie można legalnie obserwować żółwie. Obserwacje odbywają się na plaży z przewodnikami rezerwatu.

• Obserwacja wieczorna: zaczyna się o 21:00 czasu lokalnego; należy przybyć do 20:30.
• Obserwacja o świcie: zaczyna się o 5:00 czasu lokalnego; należy przybyć do 4:45.
• Opłaty dla zagranicznych gości: 12 riali omańskich (OMR, lokalna waluta) od osoby dorosłej, 6 OMR za dzieci w wieku 6–12 lat, dzieci poniżej 6 lat bezpłatnie. Dla gości nocujących w rezerwacie obserwacje są wliczone w cenę.

Godziny mogą się zmieniać w zależności od sezonu, a rezerwat prosi o ich potwierdzenie przed wyjazdem.

Żółwie składają jaja przez cały rok. Według rezerwatu najwięcej młodych wykluwa się między majem a wrześniem, a badanie Uniwersytetu Sułtana Kabusa wykazało największe zagęszczenie gniazd od czerwca do października. Zimą częściej można zobaczyć samice składające jaja niż młode zmierzające do morza. Latarki, lampy błyskowe i światła samochodów przeszkadzają żółwiom, dlatego rezerwat kontroluje je na plaży. Nasz przewodnik Obserwacja żółwi w Ras al-Dżinz wyjaśnia, jak przebiega obserwacja, a strona Żółwie w Ras al-Dżinz opisuje sezon.

Gdzie się zatrzymać

Ras Al Jinz Turtle Reserve to wybór Sabaro na tym wybrzeżu i najwygodniejsza baza do obserwacji żółwi, bo znajduje się w samym rezerwacie. To prosty ekolodge, a nie luksusowy hotel, z około trzydziestoma pokojami i namiotami. Klimatyzowane pokoje Carapace są odpowiednie dla rodzin; piętnaście ekonamiotów, również klimatyzowanych i z własnymi łazienkami, stoi na niewielkim wzniesieniu w pobliżu. Posiłki serwuje restauracja Sea Giants, a muzeum żółwi jest otwarte od 9:00 do 20:30 czasu lokalnego. Ceny od około 230 € za noc dla dwojga, ze śniadaniem i obserwacją żółwi, ewentualne lokalne podatki są doliczane.

Nocleg w rezerwacie pozwala też uniknąć jazdy nocą: lepiej nie jeździć po zmroku poza Maskatem z powodu zwierząt na jezdni.

Pogoda w Surze

Normy klimatyczne z lat 1991–2020 dla stacji meteorologicznej w Surze podają średnią temperaturę maksymalną 26 °C w styczniu, 32 °C w marcu, 36 °C w październiku i 31 °C w listopadzie, z ponad 40 °C od maja do lipca. Morze ma około 24 °C zimą i osiąga 30 °C w czerwcu.

Bezpieczeństwo w wadi i na morzu

Ministerstwa spraw zagranicznych nie wydają jednakowych zaleceń dla Omanu: zalecenie Państwa kraju znajduje się w tabeli „Porady dla podróżnych” na tej stronie, a nasz przewodnik Sytuacja w Omanie śledzi jego zmiany. Zagrożenia właściwe temu wybrzeżu mają charakter naturalny:

• Powodzie błyskawiczne. Od października do marca wadi mogą nagle wypełnić się wodą po burzy. Należy unikać wadi, gdy zapowiadane są ulewne deszcze, oraz przez co najmniej dzień po nich, a w razie powodzi kierować się na wyżej położony teren, bez prób przeprawy.
• Upadki. Szlaki w wadi nie są zabezpieczone, nawet w Wadi Shab, i zdarzają się śmiertelne upadki.
• Łodzie. Łodzie turystyczne nie zawsze spełniają normy; warto domagać się kamizelki ratunkowej dla każdego pasażera.

Zob. nasze przewodniki Wadi w Omanie i Prowadzenie samochodu w Omanie.

Co połączyć z wybrzeżem

Sur leży 110 km, około 1,5 godziny drogi, od obozów na pustyni Wahiba. Klasyczna pętla wyrusza z Maskatu przez interior, obejmuje noc wśród wydm i noc w Ras al-Dżinz, a potem wraca wybrzeżem przez Wadi Shab i Bimmah. Po dodaniu gór wokół Nizwy i Dżabal al-Achdar powstaje dziesięciodniowa podróż po północnym Omanie. Strona Plaża przedstawia najlepsze miejsca do kąpieli.