Pustynia Wahiba (Sharqiya Sands) i Wadi Bani Khalid

Pustynia Wahiba to najbliższa Maskatu pustynia piaszczysta: wydmy zaczynają się w Al Wasil i Bidiyah, 185 km od lotniska, około 2 godz. 10 min drogi. Większość gości spędza jedną lub dwie noce w obozie pustynnym, z jazdą po wydmach, przejażdżką na wielbłądzie o zachodzie słońca i niebem pełnym gwiazd, a potem jedzie dalej do oazy Wadi Bani Khalid, 50 minut stąd, lub nad wybrzeże w Surze. Sezon trwa od października do kwietnia; od maja do września średnie temperatury maksymalne na skraju piasków przekraczają 40 °C.

Jaki obóz wybrać?

Tutejsze obozy to zarówno proste namioty w stylu beduińskim, jak i w pełni prywatne obozowiska. Sabaro wybrało trzy, bardzo od siebie różne.

Desert Nights Camp jest najwygodniejszy z trzech. Jego klimatyzowane apartamenty w namiotach mają sklepione płócienne dachy, prywatne łazienki, leżankę i tarasy z widokiem na wydmy; jest też basen i restauracja Two Dunes, serwująca kuchnię omańską, w tym shuwę, jagnięcinę długo pieczoną pod ziemią. Obóz leży w pobliżu Al Wasil, a ostatnie 11 km pokonuje się samochodem 4x4 po piasku. Obóz najwyraźniej zmienił nazwę: jego dawna strona internetowa nie działa, a niektóre serwisy rezerwacyjne podają go teraz jako Desert Nights Resort. Sabaro sprawdza aktualną nazwę i warunki u operatora przed każdą rezerwacją. Goście oceniają go na 8,8 na 10 w serwisie Booking.com.

Thousand Nights Camp, znany też jako 1000 Nights Camp, leży głębiej wśród wydm, około czterdziestu minut jazdy pustynną drogą od szosy. Oferuje kilka poziomów komfortu: namioty arabskie ze wspólnymi łazienkami, namioty Sheikh z koziej sierści z własnymi łazienkami, klimatyzowane namioty Ameer z tarasem oraz klimatyzowane domki z piasku dla rodzin. Jest mały basen, biblioteka i plac zabaw dla dzieci; alkohol nie jest serwowany. Ceny od około 150 € za noc dla dwojga, bez śniadania, ewentualne lokalne podatki są doliczane.

Canvas Club to prywatny obóz, rozbijany dla jednej grupy około 30 km w głąb wydm. Przyjeżdża się tu land cruiserem, a potem na grzbiecie wielbłąda. Obóz składa się z namiotu sypialnego o średnicy około 6 m dla maksymalnie czterech osób dorosłych, namiotu madżlis (beduińskiego salonu) oraz namiotu kąpielowego z prysznicem pod gołym niebem i toaletą chemiczną. Kucharz przygotowuje posiłki na ognisku. Nie ma prądu ani Wi-Fi. Cena na zapytanie.

Nasz przewodnik Noc na pustyni w Omanie pomaga dokonać wyboru, a strona Pustynia porównuje pustynie innych naszych kierunków.

Dojazd

Z Maskatu droga przecina równinę Al Mintarib aż do skraju wydm, gdzie wioski Al Wasil i Bidiyah wyznaczają wjazd na pustynię. Dalej piaszczyste drogi są tylko dla samochodów 4x4, a większość obozów odbiera gości na skraju pustyni.

• Lotnisko w Maskacie – Bidiyah: 185 km, około 2 godz. 10 min.
• Bidiyah – Ibra: 47 km, około 40 minut.
• Bidiyah – Wadi Bani Khalid: 46 km, około 50 minut.
• Bidiyah – Sur: 110 km, około 1 godz. 20 min.

To czasy jazdy bez postojów; w praktyce należy liczyć więcej. Przewodnik Prowadzenie samochodu w Omanie omawia przepisy drogowe.

Wahiba czy Sharqiya Sands?

To ta sama pustynia. Nazwa Wahiba pochodzi od zamieszkującego ją plemienia Bani Wahiba; władze Omanu nazywają ją dziś Ash Sharqiya Sands, „piaski wschodu”, od nazwy regionu. Strona ministerstwa turystyki używa nowej nazwy, a podróżni i większość organizatorów wycieczek trzymają się starej.

Według ministerstwa piaski zajmują około 10 000 km² na terenie prowincji Asz-Szarkijja Północna i Asz-Szarkijja Południowa, dwóch z jedenastu prowincji (regionów administracyjnych) Omanu. Wielkie wydmy biegną z północy na południe i osiągają wysokość około 100 m, zmieniając barwę wraz ze światłem, od bladożółtej po pomarańczową i rdzawoczerwoną. Wyprawa Royal Geographical Society, brytyjskiego towarzystwa naukowego, odnotowała tu w 1986 roku około 200 gatunków zwierząt i 150 rodzimych roślin. Pustynię wciąż zamieszkują rodziny beduińskie hodujące wielbłądy, a ministerstwo prosi odwiedzających o poszanowanie ich zwyczajów.

Co robić wśród wydm

• Dune bashing: jazda samochodem 4x4 po wydmach z kierowcą z obozu. Oferowane są też quady i sandboarding.
• Przejażdżki na wielbłądach o zachodzie słońca, oferowane przez wszystkie trzy obozy.
• Obserwacja gwiazd: ministerstwo zalicza Asz-Szarkijję Północną do najlepszych miejsc w Omanie do obserwacji gwiazd dzięki czystemu, niezanieczyszczonemu niebu.
• Lot balonem o wschodzie słońca: około 40 minut nad wydmami, start około 5:00 czasu lokalnego, od 12 lat, przy zakupie co najmniej dwóch biletów, za około 310 € za osobę.
• Wyścigi wielbłądów i koni w Bidiyah, odbywające się w weekendy, według omańskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Mało czasu? Jednodniowe wycieczki z Maskatu łączą pustynię z Wadi Bani Khalid w 8–9 godzin, za około 115–125 € za osobę.

Wadi Bani Khalid

Na północ od piasków Wadi Bani Khalid schodzi ze wschodnich gór Hadżar do wioski Bida. Ministerstwo turystyki nazywa je jedną z najżyźniejszych dolin Omanu: wodospady spływają do naturalnych basenów, w których można się kąpać wśród zieleni, a woda zasila następnie trzy wiejskie kanały nawadniające. Wyżej jaskinię Muqal można zwiedzać tylko z odpowiednim sprzętem. Wadi leży 225 km od lotniska, około 2 godz. 50 min drogi, i 50 minut od obozów.

W Omanie strój kąpielowy jest dozwolony na plażach turystycznych i przy basenach; gdzie indziej ramiona i kolana pozostają zakryte. Wadi przebiega przez wioski, dlatego na drogę warto zabrać okrycie.

Ibra, Al Mudhaibi i Wadi Dima Wa'ttayeen

Ibra, stolica Asz-Szarkijji Północnej, to jedno z najstarszych miast Omanu, 40 minut od Bidiyah. Główne atrakcje to stare dzielnice, muzeum Bait Al Darwaza i Meczet Dwóch Kibli, zbudowany z dwoma kierunkami modlitwy. Suk słynie ze srebrnych wyrobów i chałwy, lepkiego, przyprawionego omańskiego przysmaku, i jako jedyny w kraju przeznacza cały dzień wyłącznie dla kobiet.

Al Mudhaibi, dalej na zachód, ma forty Bait Al Khabib i Al Rawdah.

Na drodze na północ do Maskatu Wadi Dima Wa'ttayeen to dolina gajów palmowych między brązowymi górami: warto zatrzymać się w wiosce Mehlah, przy źródle Ain Waghla, wypływającym ze skały, i w parku przyrodniczym Sumut.

Pogoda na pustyni

Dla samych wydm nie ma oficjalnych norm klimatycznych. Punktem odniesienia jest stacja meteorologiczna w Bidiyah, na skraju piasków, na wysokości 316 m n.p.m. W latach 2013–2025 średnia temperatura maksymalna wynosiła tam 28 °C w styczniu, 30 °C w lutym, 33 °C w marcu, 37 °C w październiku i 32 °C w listopadzie, ze szczytem 43 °C w czerwcu i lipcu. Sezon obozów trwa więc od października do kwietnia; latem wyjścia na wydmy ogranicza się do wschodu i zachodu słońca.

Bezpieczeństwo na pustyni

Ministerstwa spraw zagranicznych nie wydają jednakowych zaleceń dla Omanu: zalecenie Państwa kraju znajduje się w tabeli „Porady dla podróżnych” na tej stronie, a nasz przewodnik Sytuacja w Omanie śledzi jego zmiany. Na pustyni liczą się dwie zasady ostrożności:

• po pustyni Wahiba należy podróżować w konwoju co najmniej dwóch pojazdów, z doświadczonymi osobami oraz sprzętem do nawigacji, łączności i przetrwania, i nigdy nie biwakować samotnie;
• szlaki w wadi nie są zabezpieczone, nawet w Wadi Bani Khalid: wadi należy opuścić, gdy tylko zostanie wydane ostrzeżenie pogodowe.

Nasz przewodnik Wadi w Omanie wyjaśnia ryzyko powodzi.

Co połączyć z pustynią

Pustynia leży między górami a morzem. Z Nizwy dojeżdża się do wydm przez Ibrę; z obozów wybrzeże w Surze i Ras al-Dżinz jest oddalone o 1 godz. 20 min, wystarczająco blisko, by tego samego wieczoru zobaczyć żółwie. Do Maskatu wraca się wybrzeżem przez Wadi Shab. Strona Oman przedstawia pozostałe regiony, a strona Rodzina – podróże z dziećmi.