Touda Ecolodge

Een huis dat per muilezel naar boven werd gebracht

Touda is de Amazigh (Berber) voornaam van de moeder van Saïd Marghadi, de oprichter. Saïd werd geboren in een naburige vallei van het Hoge Atlasgebergte; als berggids bedacht hij samen met Ali een gastenverblijf dat ook de Amazigh-cultuur bekend zou maken en mensen bij elkaar zou brengen.

Om het leven in Zawiyat Oulmzi, het hoogste en meest afgelegen dorp van de vallei, niet te verstoren, kocht hij een stuk grond iets afgelegen, boven de huizen. De bouw begon in 2007: plaatselijke ambachtslieden bouwden in steen, leem en hout, en muilezels brachten eerst de stenen uit de vallei en daarna het materiaal naar boven, zonder dat er een weg naar het terrein werd aangelegd. Slechts enkele traditionele pleisters kwamen uit Marrakesh. Het huis opende in 2009.

Het wordt nog steeds gerund door een klein team uit de vallei: Ahmed, gids en voormalig herder en boer; Nejma, die Fatima in de keuken bijstaat en de logistiek van de treks regelt; Zakaria, bij de receptie en de bediening, die ook het leven in de lodge fotografeert. Al snel deelt u de open keuken, de salon met groot raam en de terrassen boven de vallei, waar bij zonsondergang muntthee wordt geserveerd.

Eenvoudige kamers, een verwarmd huis

De elf kamers zijn bewust sober: een goed bed, een douche, verwarming, beddengoed inbegrepen. Een stel vraagt de superieure kamer, met queensizebed en uitzicht op de vallei; twee vrienden vinden kamers met aparte bedden, en gezinnen hebben twee eigen kamers.

Op 2.200 m is de kou in de winter de echte vraag. Touda draagt sinds 2011 het Green Key-label (een internationaal label voor accommodaties met een milieubewuste inzet) en verwarmt het hele gebouw met een biomassaketel op olijfpitten en -pulp, het restproduct van het persen van olijven, geleverd door een producentengroepering uit de provincie, aangevuld met zonneboilers. Het huis presenteert het als de eerste van zijn soort in de regio Béni Mellal-Khénifra. Het is het hele jaar geopend. De kamers hebben geen airconditioning en geen ventilator, wat sommige reizigers die midden in de zomer kwamen hebben betreurd.

Voor ontspanning zijn er een hammam, een Noords bad in de open lucht, een kuip met warm water tegenover de bergen die het huis presenteert als de enige van het land, en een chloorvrij natuurlijk zwembad, open naar de vallei. Dat laatste lijkt meer op een bergbassin, om af te koelen na een wandeling; wie een hotelzwembad verwacht, zal teleurgesteld zijn.

Wat in de tuin groeit, komt op tafel

De moestuin, op 2.200 m verbouwd volgens de principes van de permacultuur, levert tomaten, munt voor de thee, en wortelen, aardappelen en courgettes voor de tajines. Wat niet wordt opgegeten, wordt confituur, sap en weckpotten. Rond hetzelfde team is een coöperatie ontstaan, Terre de l'Atlas, die de producten van de vallei verkoopt.

De keuken is Amazigh, die van het Hoge Atlasgebergte, met vegetarische, glutenvrije of veganistische opties die u bij de boeking kunt aanvragen. De overnachting omvat het ontbijt; lunch, diner en een picknick voor de wandeling kunnen op aanvraag worden toegevoegd, zodat een verblijf op basis van volpension mogelijk is.

Een ecomuseum, opgezet door het huis, brengt oud gereedschap, voorwerpen uit het dagelijks leven en weefwerk uit de vallei samen: een goede inleiding voordat u door de dorpen loopt.

Wandelen vanaf de deur

Touda is in de eerste plaats een huis van gidsen. Elke dag kiest u tussen een wandeling van dorp naar dorp, een bergbeklimming (M'Goun, Azourki, Waouglzate), een mountainbiketocht of een kookles. Een dagwandelgids, een muilezel met zijn muilezeldrijver en een fiets kunnen ter plaatse worden geboekt.

Voor de fanatiekere wandelaars organiseert het huis meerdaagse treks met gids, kok en muilezeldrijvers. De beklimming van de M'Goun (4.071 m), van vijf dagen, vindt plaats van april tot november en voert langs de bronnen van de Tessaout en het plateau van Tarkeddit, met bivaks rond 2.900 m; de laatste avond wordt in de ecolodge doorgebracht, met een hammam. Een gezinstrek leidt naar het plateau van Izourar, het meer en de kloven van de M'Goun. De langste treks gaan naar de Saghro of volgen de transhumance van de Aït Atta-nomaden.

Het oordeel van Sabaro

Voor wie: wandelaars die elke ochtend te voet willen vertrekken, gezinnen met kinderen die oud genoeg zijn om te lopen, reizigers die een bergvallei en het leven in haar dorpen zoeken.

Sterke punten: een huis dat wordt gerund door mensen uit de vallei; elke dag een keuze aan activiteiten, met de eigen gidsen van het huis; een gebouw dat in de winter volledig wordt verwarmd; een score van 4,9/5 op Tripadvisor.

Goed om te weten: de weg is lang en bochtig, ongeveer vier uur vanaf Marrakesh; de kamers zijn eenvoudig; betaling gebeurt contant of per overschrijving; huisdieren worden niet toegelaten. In de lente, de zomer en tijdens de schoolvakanties raadt het huis aan enkele weken, zelfs enkele maanden van tevoren te boeken.

Ons advies: minstens drie nachten, om een wandeldag in de vallei over te houden vóór een bergbeklimming of een lange wandeling.