Touda Ecolodge

Dom wniesiony na grzbietach mułów

Touda to amazigijskie (berberyjskie) imię matki założyciela, Saïda Marghadiego. Saïd urodził się w sąsiedniej dolinie Atlasu Wysokiego; jako przewodnik górski wymyślił wraz z Alim dom gościnny, który miał też przybliżać kulturę amazigijską i sprzyjać spotkaniom.

Aby nie zakłócać życia Zawiyat Oulmzi, najwyżej położonej i najbardziej odległej wioski doliny, kupił działkę nieco na uboczu, ponad domami. Budowa ruszyła w 2007 roku: miejscowi rzemieślnicy budowali z kamienia, ziemi i drewna, a muły wnosiły kamienie z doliny, a potem materiały, bez wytyczania jakiejkolwiek drogi do działki. Tylko kilka tradycyjnych tynków przywieziono z Marrakeszu. Dom otwarto w 2009 roku.

Nadal prowadzi go niewielki zespół z doliny: Ahmed, przewodnik, dawny pasterz i rolnik; Nejma, która pomaga Fatimie w kuchni i zajmuje się logistyką trekkingów; Zakaria, w recepcji i obsłudze, który również fotografuje życie domu. Goście szybko zaczynają dzielić otwartą kuchnię, salon z dużym oknem i tarasy nad doliną, gdzie o zachodzie słońca pije się herbatę miętową.

Proste pokoje, ogrzewany dom

Jedenaście pokoi jest z wyboru skromnych: dobre łóżko, prysznic, ogrzewanie, pościel i ręczniki na miejscu. Para poprosi o pokój superior, z łóżkiem queen size i widokiem na dolinę; dwoje znajomych znajdzie pokoje z dwoma łóżkami, a rodziny mają dwa własne pokoje.

Na wysokości 2 200 m prawdziwym wyzwaniem jest zimowy chłód. Touda ma od 2011 roku certyfikat Green Key (międzynarodowy certyfikat obiektów noclegowych zaangażowanych w ochronę środowiska) i ogrzewa cały budynek kotłem na biomasę opalanym wytłokami z oliwek – pozostałościami z tłoczenia dostarczanymi przez lokalne zrzeszenie producentów – wspomaganym słonecznymi podgrzewaczami wody. Dom przedstawia go jako pierwszy tego typu w regionie Béni Mellal-Khénifra. Jest otwarty przez cały rok. Pokoje nie mają ani klimatyzacji, ani wentylatorów, czego żałowali niektórzy goście przybyli w pełni lata.

Dla relaksu jest hammam, kąpiel nordycka na świeżym powietrzu – balia z gorącą wodą z widokiem na góry, którą dom przedstawia jako jedyną w kraju – oraz naturalny basen bez chloru, otwarty na dolinę. Przypomina on raczej górski zbiornik, do ochłodzenia się po wędrówce; kto oczekuje hotelowego basenu, będzie rozczarowany.

Z ogrodu na stół

Ogród warzywny, uprawiany zgodnie z zasadami permakultury na wysokości 2 200 m, dostarcza pomidorów, mięty do herbaty, a także marchwi, ziemniaków i cukinii do tadżinów. To, czego się nie zje, trafia do dżemów, soków i słoików. Wokół tego samego zespołu powstała spółdzielnia Terre de l'Atlas, która sprzedaje produkty z doliny.

Kuchnia jest amazigijska, z Atlasu Wysokiego, z opcjami wegetariańskimi, bezglutenowymi lub wegańskimi, o które należy poprosić przy rezerwacji. Nocleg obejmuje śniadanie; lunch, kolację i prowiant na wędrówkę można dodać na życzenie, co pozwala na pobyt z pełnym wyżywieniem.

Ekomuzeum urządzone przez dom gromadzi dawne narzędzia, przedmioty codziennego użytku i tkaniny z doliny: dobre wprowadzenie przed wędrówką po wioskach.

Wędrówki prosto spod drzwi

Touda to przede wszystkim dom przewodników. Każdego dnia wybiera się między wędrówką od wioski do wioski, wejściem na szczyt (M'Goun, Azourki, Waouglzate), wycieczką rowerem górskim lub lekcją gotowania. Przewodnika na dzień, muła z poganiaczem i rower rezerwuje się na miejscu.

Dla bardziej zaprawionych piechurów dom organizuje kilkudniowe trekkingi z przewodnikiem, kucharzem i poganiaczami mułów. Pięciodniowe wejście na M'Goun (4 071 m) odbywa się od kwietnia do listopada, przez źródła rzeki Tessaout i płaskowyż Tarkeddit, z biwakami na wysokości około 2 900 m; ostatni wieczór spędza się w ekolodżu, z hammamem. Trekking rodzinny prowadzi na płaskowyż Izourar, do jego jeziora i do wąwozów M'Goun. Najdłuższe trasy prowadzą w stronę Saghro lub podążają za wędrówką pasterską nomadów Ait Atta.

Opinia Sabaro

Dla kogo: wędrowcy, którzy chcą co rano wyruszać pieszo, rodziny z dziećmi w wieku pozwalającym na wędrówki, podróżni szukający górskiej doliny i życia jej wiosek.

Mocne strony: dom prowadzony przez ludzi z doliny; codzienny wybór zajęć z przewodnikami domu; budynek w pełni ogrzewany zimą; ocena 4,9/5 w serwisie Tripadvisor.

Warto wiedzieć: droga jest długa i kręta, około czterech godzin z Marrakeszu; pokoje są proste; płatność gotówką lub przelewem; zwierzęta domowe nie są akceptowane. Wiosną, latem i w czasie wakacji szkolnych dom zaleca rezerwację z kilkutygodniowym, a nawet kilkumiesięcznym wyprzedzeniem.

Nasza rada: co najmniej trzy noce, aby zachować jeden dzień na wędrówkę po dolinie przed wejściem na szczyt lub długim trekkingiem.