Nuweiba, Taba en Abu Galum

Een kust van bedoeïenenkampen

Van Nuweiba tot Taba loopt de weg ongeveer 65 km langs de Golf van Aqaba, tussen de zee en een roestkleurige bergketen. Langs de oever liggen verspreid kampen en kleine hotels, van het eenvoudigste tot het meer comfortabele: hutten van palmbladeren of bamboe op het zand, op een paar stappen van turquoise water. Veel van deze kampen zijn eigendom van bedoeïenen of worden door hen gerund. Basata, een eco-lodge die in 1986 openging aan de weg naar Taba, is daar een voorbeeld van.

’s Avonds verzamelt men zich rond het vuur, met verhalen, poëzie, muziek en zoete thee met marmareya, bergsalie, of habak, een kruid dat op munt lijkt. Bedoeïenenvrouwen gaan van kamp naar kamp om hun ambachtelijke producten te verkopen.

Nuweiba is een kleine havenstad, vroeger een rustplaats voor pelgrims op weg naar Mekka en het land van de bedoeïenenstammen Tarabin en Muzeina. Na de oorlog van 1967 door Israël bezet, groeide de stad na de terugtrekking, met de aanleg van de haven. Ze bestaat uit drie delen: de haven, vanwaar veerboten naar Jordanië vertrekken, met verschillende hotels tussen de stad en de kades; Muzeina, het centrum, met banken, een ziekenhuis en winkels; en Tarabin, op ongeveer 3 km, met zijn strandrestaurants.

Abu Galum, ten zuiden van Nuweiba aan de weg naar Dahab, is sinds 1992 een beschermd gebied: 500 km² aan bergen die in zee afdalen, koraalriffen en valleien waar de Nubische steenbok leeft. Het wordt meestal vanuit Dahab bereikt, met de auto en daarna per boot.

Duiken ver van de decompressiekamers

In Nuweiba zijn bijna alle duiklocaties vanaf de kust bereikbaar: een terreinwagen zet de duikers af bij de locatie, tussen twee duiken door is er bedoeïenenthee of -koffie en ’s middags bent u terug in het hotel. De tuinen van hard en zacht koraal herbergen scheermesvissen en steenvissen en, voor wie goed kijkt, voelhorenvissen, zeepaardjes en naaktslakken. Het rif van Abou Lou Lou House is geschikt voor beginners en gevorderden en dient als poetsstation voor grotere vissen.

In Taba worden de locaties vooral per boot bereikt, sommige vanaf het hotelstrand. De zee is er over het algemeen kalm en zonder stroming, wat het een goede plek maakt om te leren, en er leven een zeldzame soort voelhorenvis en verschillende soorten zeepaardjes. Zestien meerboeien markeren de drukst bezochte locaties; het Farao-eiland en de Fjord zijn het bekendst.

De voorzorgsregel. In Nuweiba en Taba is geen decompressiekamer: bij een ongeval wordt een buitenlandse duiker geëvacueerd naar Eilat, in Israël. Aan Egyptische zijde ligt de dichtstbijzijnde in Dahab. Sabaro raadt daarom duiken zonder verplichte decompressiestops aan, en een verzekering die medische evacuatie naar een buurland uitdrukkelijk dekt.

Taba, het Farao-eiland en de grens

Taba is de laatste Egyptische stad aan het einde van de golf, tegenover Eilat. Na het vredesverdrag van 1979 werd de stad opgeëist door zowel Israël als Egypte; een internationale arbitragecommissie wees haar toe aan Egypte, en de Egyptische vlag werd er gehesen op 19 maart 1989. Taba Heights, een hotelresort op ongeveer 20 km naar het zuiden, bundelt een deel van de hotels. De omliggende bergen vormen sinds 1998 een beschermd gebied.

Het Farao-eiland ligt op ongeveer 250 m van de kust, een korte overtocht per boot. De citadel, 65 m bij 32,5 m, beheerste de doorgang tussen de drie oevers van de Golf van Aqaba. De kruisvaarders hadden er een fort gebouwd en eisten losgeld van passerende pelgrims; Saladin nam het in 1171 in en liet het herbouwen. Achter de in 1986 gerestaureerde wallen bezoekt u de residentie van de gouverneur, een hammam met drie zalen, een moskee, in de rots uitgehouwen cisternes, een duiventil voor de post en een werkplaats voor pijlpunten, gedateerd door een inscriptie van Saladin. Het eiland staat sinds 2003 op de voorlopige lijst van het werelderfgoed van UNESCO (Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur), de stap die aan een mogelijke inschrijving voorafgaat.

De grens. Taba ligt aan het einde van de lijn Suez–Taba: ten noorden van deze lijn wordt reizen afgeraden; het advies van uw ministerie staat in de tabel “Reisadvies” op deze pagina. De grensovergang met Israël kan zonder voorafgaande kennisgeving sluiten. Voor een reiziger die via Taba binnenkomt en in Taba blijft, bedraagt de grensbelasting 20 Amerikaanse dollar; om verder in de Sinaï te reizen bedraagt ze 120 dollar, met een stempel van maximaal 15 dagen; deze bedragen zijn sinds maart 2026 meermaals gestegen.

Uw verblijf organiseren

Aankomst. Sabaro regelt de aankomst via de luchthaven van Sharm-el-Sheikh, ongeveer 170 km van Nuweiba, twee uur rijden, overdag: reizen in het donker buiten de steden en toeristische plaatsen moet worden uitgesloten. De gratis stempel die op de luchthaven van Sharm-el-Sheikh wordt afgegeven, geldt voor Nuweiba en Taba voor maximaal 15 dagen. Aan de kust worden beveiligde hotels aanbevolen.

Het binnenland. Palmbossen, oases en bronnen liggen verscholen in de bergen, en u hebt een gids nodig om ze te vinden. Het noorden van Zuid-Sinaï, voorbij de weg Sint-Catharina–Nuweiba en buiten de kustgebieden, kan volgens uw ministerie worden afgeraden (tabel “Reisadvies” op deze pagina): vóór elke tocht naar de kloven of oases laat Sabaro de route bevestigen door een lokale aanbieder.

Oversteken naar Jordanië. De veerboot Nuweiba–Aqaba steekt de golf over in ongeveer 1 uur 30 met een snelle boot, plus een uur voor het inschepen; zorg dat u twee tot drie uur vooraf aanwezig bent voor de formaliteiten. Hij opent de weg naar Petra. Bij terugkeer hebt u een gewoon Egyptisch visum nodig als uw verblijf langer dan 15 dagen duurt of buiten de Sinaï doorloopt: 30 Amerikaanse dollar in Nuweiba, 35 dollar in Taba Heights, dat ook vanuit Aqaba wordt bediend.

Hoeveel dagen. Drie of vier nachten volstaan voor het ritme van de kampen, twee of drie ochtenden duiken en het Farao-eiland. Met Petra komen daar twee dagen bij.