Dar Jnan Tiouira

Kasba budowana przez dziesięć lat

Dar Jnan Tiouira to dzieło Mostaphy Hamdaouiego, przewodnika wysokogórskiego urodzonego w dolinie. Budował ją przez około dziesięć lat z ojcem, braćmi i resztą rodziny, z pisé (surowej ziemi ubijanej w drewnianych szalunkach), według dawnych metod i w berberyjskim stylu doliny Dadesu. Dom leży około 22 km od Boumalne Dadès, przy drodze przez wąwóz, między pierwszymi przedgórzami Atlasu Wysokiego a równinami opadającymi w stronę pustyni.

Grube ściany z ziemi zapewniają domowi komfort: pokoje pozostają chłodne w dzień i zatrzymują ciepło w nocy. Wszystkie otwierają się na tarasy i patia, w tym na wewnętrzny dziedziniec pod gołym niebem. Duży słoneczny taras z leżakami wychodzi na wąwóz; mniejszy, wyżej, daje najwyżej położony widok. Łazienki wykończono tadelaktem (gładkim, wodoodpornym tynkiem wapiennym).

Przy stole Hamdaouich

Kuchnią zajmują się bracia i siostry Mostaphy, którzy przygotowują wszystkie trzy posiłki dnia. Podstawą jest kuchnia berberyjska, z przepisami ich matki, a karta czerpie też z kuchni francuskiej, włoskiej i hiszpańskiej. Warzywa rosną kilka metrów dalej, w ogrodach nad rzeką.

Kolacja podawana jest o stałej godzinie, przy kominku, a każde danie jest przedstawiane gościom. Na życzenie przygotowuje się menu dla osób na specjalnych dietach, a posiłki wegetariańskie są na porządku dziennym. Na śniadanie: wypieki, jajka, owoce, herbata miętowa lub kawa. Ponieważ w okolicy jest niewiele restauracji, prawie wszyscy goście jedzą kolację na miejscu; ceny podawane są zresztą z niepełnym wyżywieniem (śniadanie i kolacja), za osobę dorosłą za noc.

Pieszo prosto z progu

Dom sprawdza się jako miejsce pobytu albo jako punkt startu i mety wędrówki. Od tylnej bramy ścieżka schodzi ku polom i sadom nad rzeką. Inna biegnie drugim brzegiem wąwozu, obok opuszczonych kasb i wiosek, aż do formacji skalnych. Punkt widokowy „Małpich Palców”, zaokrąglonych skał, z których słynie dolina, znajduje się pięć minut jazdy w stronę Boumalne.

Aby wybrać się dalej, Mostapha organizuje na zamówienie:

• kilkudniowe trekkingi w Atlasie Wysokim, w stronę Doliny Róż, masywu M'Goun i berberyjskich wiosek, do których nie dojeżdżają samochody 4x4, z poganiaczami mułów, biwakiem i posiłkami. Typowy dzień: śniadanie w obozie, kilka kilometrów marszu, piknik przygotowany przez poganiaczy mułów, którzy wyruszyli wcześniej, spotkanie z mieszkańcami wiosek, a potem noc pod namiotem nad rzeką;
• wyprawy na pustynię, na wydmy Merzougi lub Chigaga, do oaz i na kamieniste równiny, pieszo, samochodem 4x4 lub rowerem górskim, z kolacją i herbatą przy ognisku.

Długość i ceny tych wypraw ustala się z nim.

Jaki pokój wybrać

Każdy z jedenastu pokoi i apartamentów ma swoją nazwę. Pięć pokoi mieści od dwóch do czterech osób; apartamenty mają, w zależności od przypadku, salon lub prywatny taras. Dla pary apartament Chemos jest dwupoziomowy, a Chehamd ma salon i dużą łazienkę. Kto chce mieć własny taras, powinien wybrać Chezahra (do czterech osób) lub Chekhira. Rodziny biorą apartament Assoul, największy, lub pokój Chehamed z dwoma podwójnymi łóżkami. Pokoje wychodzą na góry lub na ogród; dom nie podaje, który pokój ma jaki widok, dlatego warto zapytać o to przy rezerwacji.

Opinia Sabaro

Dla kogo: dla piechurów, par i rodzin, które chcą zamieszkać u rodziny z doliny, dobrze zjeść i wędrować prosto z domu; dla podróżnych jadących do Merzougi, którzy szukają przystanku na jedną lub dwie noce.

Mocne strony: dom zbudowany własnymi rękami przez rodzinę, która go prowadzi; kuchnia, o której goście wspominają w pierwszej kolejności; przewodnik wysokogórski na miejscu, który organizuje wędrówki i trekkingi.

Warto wiedzieć: dom nie ma basenu; pokoje są proste, a niektóre łazienki małe; zimą ciepło zapewnia przenośny piecyk gazowy. Wjazd jest słabo oznakowany od strony drogi: najlepiej kierować się pinezką w Google Maps.