Jazda samochodem po Maroku

Dokumenty, które trzeba mieć w samochodzie

Prawo jazdy. Cudzoziemiec może prowadzić w Maroku na podstawie ważnego krajowego prawa jazdy przez maksymalnie rok od początku pobytu; potem musi zdać marokański egzamin lub wymienić prawo jazdy. Międzynarodowe prawo jazdy, zalecane dodatkowo, nie wydłuża tego okresu.

W zależności od kraju, który wydał krajowe prawo jazdy, międzynarodowe prawo jazdy jest zalecane lub wymagane; jeśli jest wymagane, uzyskuje się je w tym kraju. Przed wyjazdem prosimy sprawdzić France Diplomatiediplomatie.belgium.beDFAE (eda.admin.ch)mae.gouvernement.luGOV.UK (FCDO)ireland.ie (DFA)Auswärtiges AmtRegeringen (UD)Udenrigsministeriet (um.dk)RegjeringenOdyseusz (MSZ)MZV ČRBMEIANederland WereldwijdViaggiare Sicuriexteriores.gob.esPortal das ComunidadesUlkoministeriö (um.fi).

Ubezpieczenie. Przy podróży własnym samochodem potrzebna jest zielona karta (międzynarodowy certyfikat ubezpieczenia komunikacyjnego) ważna w Maroku: policja może zażądać jej w każdej chwili, a po wypadku zawsze. W przypadku samochodu z wypożyczalni ubezpieczenie zapewnia wypożyczalnia: warto wybrać pełne ubezpieczenie AC.

Paszport. Należy mieć go przy sobie i nigdy nie zostawiać go w wypożyczalni jako zabezpieczenia.

Wynajem samochodu

Wypożyczalnie często wymagają minimalnego doświadczenia, na przykład roku posiadania prawa jazdy, oraz minimalnego wieku. Zwykle blokują kaucję na karcie bankowej, która może zostać odblokowana dopiero kilka dni, a czasem kilka tygodni po zwrocie samochodu. Przy odbiorze warto obejść samochód z pracownikiem wypożyczalni i sfotografować istniejące uszkodzenia.

Przyjazd własnym samochodem, promem, wiąże się z większą liczbą formalności: samochód jest rejestrowany przy wjeździe i trzeba opuścić Maroko tym samym pojazdem. Odprawa czasowa jest udzielana na trzy miesiące, z możliwością jednokrotnego przedłużenia. Samochód należący do innej osoby wymaga dokumentu przekazania poświadczonego przez konsulat Maroka.

Przepisy ruchu drogowego

Obowiązuje ruch prawostronny. Ogólne ograniczenia prędkości, według podsumowania ANWB, niderlandzkiego klubu motoryzacyjnego, są następujące; pierwszeństwo mają znaki drogowe.

• Alkohol: zero tolerancji. Jakakolwiek obecność alkoholu w organizmie podczas kontroli grozi grzywną i karą więzienia.
• Telefon: zakaz trzymania telefonu w ręce za kierownicą; zestaw głośnomówiący jest dozwolony.
• Dzieci: dzieci poniżej 10 lat podróżują z tyłu, w odpowiednim foteliku do 1,35 m wzrostu.
• Ronda: tam, gdzie wskazuje to znak, ustępuje się pierwszeństwa pojazdom znajdującym się już na rondzie; bez znaku obowiązuje pierwszeństwo z prawej strony.

Kontrole policji i Królewskiej Żandarmerii są na drogach częste, zwłaszcza w Rifie. Prawo jazdy, dokumenty pojazdu i umowę najmu lub zieloną kartę warto mieć pod ręką. Nigdy nie należy zgadzać się na przewiezienie paczki, bagażu ani listu dla nieznajomego.

Autostrady, drogi krajowe i pułapki

Autostrady są wszystkie płatne, w dobrym stanie i przejezdne: Tanger – Rabat – Casablanca, Casablanca – El Jadida, Casablanca – Marrakesz, Marrakesz – Agadir, Rabat – Fez i Fez – Wadżda. Na bramki warto mieć dirhamy w gotówce. Przez autostrady przechodzą też piesi i zwierzęta, a czasem trafiają się na nich pojazdy bez oświetlenia. Zjazd górskim odcinkiem autostrady Marrakesz – Agadir w stronę Agadiru jest wskazywany jako bardzo niebezpieczny.

Drogi krajowe są dobrze utrzymane, ale często wąskie, z dużym ruchem i częstymi wykroczeniami: duże taksówki (grands taxis), autokary, ciężarówki, zwierzęta na jezdni. Trasy Casablanca – Marrakesz i Casablanca – El Jadida uchodzą za najniebezpieczniejsze. Piesi stanowią 25% ofiar śmiertelnych na drogach, według Krajowej Agencji Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NARSA).

Rif, region uprawy haszyszu i handlu nim, wymaga szczególnej ostrożności: należy unikać jego dróg drugorzędnych nocą i nie zatrzymywać się na nich w dzień. Trasa Al-Husajma – Szafszawan – Tetuan sprawia mniej problemów.

Nocą oświetlenie jest słabe, a przeszkód wiele: jazda nocą jest odradzana, zwłaszcza kierowcom, którzy dopiero poznają kraj. Warto zaplanować dotarcie do celu przed zachodem słońca.

Paliwo łatwo znaleźć w miastach, trudniej na wsi: należy zatankować przed drogami górskimi i przed wyjazdem na Wielkie Południe.

Deszcz w Atlasie może powodować gwałtowne powodzie; nigdy nie należy przejeżdżać przez wezbrane koryto rzeki.

Szlaki terenowe i pustynia

Szlaki terenowe są słabo utrzymane, a jazdy na przełaj lepiej unikać. Przed wyruszeniem na szlak samochodem 4x4 lub motocyklem należy zgłosić się do żandarmerii lub do kaida, lokalnego przedstawiciela administracji. Niektóre obszary w południowo-wschodniej części prowincji Guelmim wciąż są zaminowane. Na Saharze Zachodniej każda trasa, która opuszcza asfaltową drogę nadbrzeżną, wymaga wcześniejszej zgody Królewskiej Żandarmerii lub Królewskich Sił Zbrojnych. W przypadku wielkich wydm Erg Chigaga, dostępnych wyłącznie samochodem 4x4, Sabaro radzi zostawić samochód w M'Hamid i dojechać do obozu samochodem 4x4 z kierowcą.

Po wypadku

• Nie należy przestawiać pojazdu przed przybyciem Królewskiej Żandarmerii lub policji.
• Należy wypełnić wspólne oświadczenie o zdarzeniu drogowym (constat amiable) podpisane przez obie strony; formularze są dostępne w punktach ubezpieczeniowych w porcie w Tangerze i w kioskach z tytoniem.
• Należy niezwłocznie powiadomić wypożyczalnię lub ubezpieczyciela.
• Po wypadku śmiertelnym kierowca uznany za winnego może zostać zatrzymany przed rozprawą.