Warzazat, Ajt Bin Haddu i dolina Draa

Na dawnym szlaku karawan

To kraina karawan. Towary docierały z Afryki Zachodniej doliną Draa, przekraczały Atlas Wysoki na przełęczy Telouet i dochodziły do Marrakeszu. Tablica przy wjeździe do Zagory, „Tombouctou 52 jours” (do Timbuktu 52 dni), przechowuje pamięć o tym szlaku.

Wzdłuż tej drogi wioski budowano z ziemi: kasby (ufortyfikowane domy możnych rodów) i ksary (całe wioski otoczone murem). UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury, która prowadzi listę światowego dziedzictwa) uznało ksar Ajt Bin Haddu za syntezę tej przedsaharyjskiej architektury: za murami flankowanymi narożnymi wieżami, z bramą o załamanym przejściu, stoją skromne domy i inne, przypominające małe miejskie zamki, a także meczet, plac, klepiska, karawanseraj, dwa cmentarze, muzułmański i żydowski, oraz ufortyfikowany spichlerz na szczycie. Najstarsze budowle nie wydają się starsze niż XVII wiek.

Ajt Bin Haddu: jak zwiedzać

Ksar leży około 30 km od Warzazatu, w dolinie Ounila, na południowych podnóżach Atlasu Wysokiego. Większość mieszkańców żyje dziś w nowej wiosce po drugiej stronie rzeki Maleh, „słonej rzeki”; w ksarze mieszka jeszcze kilka rodzin. Zwiedzanie zaczyna się od przejścia przez koryto rzeki, a potem uliczkami wchodzi się do spichlerza, skąd roztacza się widok na dolinę.

• Ile czasu. Na ksar wystarczą dwie godziny. Sabaro zaleca nocleg, w wiosce lub w Warzazacie, by zobaczyć go w spokojnych godzinach.
• O jakiej porze. Najlepsze są wschód i zachód słońca, gdy światło złoci ziemię.
• Droga. Z Marrakeszu droga krajowa przecina przełęcz Tizi n’Tichka na wysokości 2 260 m, najwyższą przełęcz drogową Maroka; trasa Marrakesz–Warzazat liczy 194 km, około 3 h 45 min. Wariant zjeżdża z głównej drogi na przełęczy i schodzi przez Telouet, gdzie kasba rodu Glaoui, częściowo zrujnowana, zachowała salony z zellige (mozaiką ceramiczną) i stropy z rzeźbionego cedru, a następnie doliną Ounila do Ajt Bin Haddu. Wydłuża to dzień, ale też go wypełnia.

Ksar jest kruchy: surowa ziemia wymaga stałej konserwacji, a UNESCO zauważa, że opuszczanie domów przez mieszkańców naraża go na niszczenie. CERKAS (Centrum Konserwacji i Rewaloryzacji Dziedzictwa Architektonicznego Obszarów Atlasu i Subatlasu), marokańska instytucja odpowiedzialna za to miejsce, czuwa nad poszanowaniem oryginalnych materiałów.

Warzazat i Skoura, dwie bazy

Warzazat to miasto tranzytowe i lotnisko Dalekiego Południa. Do Warzazatu jest kilka godzin lotu od dużych miast Europy, bezpośrednio lub z przesiadką. Nazywa się go miastem kina. David Lean, Ridley Scott, Martin Scorsese i Alejandro González Iñárritu kręcili tu Lawrence’a z Arabii, Gladiatora, Kundun i Babel, a przez Atlas Studios przewinęło się wiele filmów i seriali. Muzeum Kina i kasba Taourirt to dwa główne miejsca do zwiedzania w mieście.

Skoura, około 40 km na wschód, to gaj palmowy o powierzchni prawie 25 km², nawadniany przez rzeki Dades i Hajjaj oraz dawną sieć kanałów; należy do Rezerwatu Biosfery Oaz Południowego Maroka uznanego przez UNESCO. XVII-wieczna kasba Amridil, jedna z najlepiej zachowanych w kraju, widniała na dawnych banknotach 50-dirhamowych; część można zwiedzać jako muzeum. Oazę poznaje się pieszo lub rowerem, najlepiej z przewodnikiem, by się nie zgubić.

Obie bazy bardzo się różnią. Warzazat to przystanek na jedną noc. Skoura zatrzymuje na dłużej: Dar Ahlam oferuje pobyty od dwóch do pięciu nocy, z nocą w swoim obozie na wydmach w pobliżu Iriki, a L’Ma Lodge, z siedmioma pokojami w gaju palmowym, odpowiada rodzinom. Skoura leży od strony doliny Dadesu, po przeciwnej stronie niż Ajt Bin Haddu: z bazą w Skourze ksar staje się wycieczką jednodniową.

W dół doliny Draa

Draa to najdłuższa rzeka Maroka. Jej dolina tworzy wstęgę oaz o długości prawie 200 km, wzdłuż której biegnie droga N9 z Warzazatu do M’Hamid El Ghizlane, gdzie kończy się asfalt.

• Agdz, około 1 h 30 min od Warzazatu, to pierwsze miasto w dolinie. Nieopodal ksar Tamnougalt, dawna stolica Berberów Mezguita, jest częściowo zrujnowany.
• Zagora, około 3 godzin od Warzazatu, to główne miasto doliny. Pobliska wydma Tinfou nadaje się na nocleg w obozie na pustyni dla tych, którzy mają tylko jedną noc.
• Tamegroute, około dwudziestu kilometrów na południe od Zagory, ma zawiję (bractwo religijne i jego sanktuarium), której biblioteka przechowuje dawne rękopisy Koranu, oraz garncarzy wypalających ceramikę z zieloną glazurą.
• M’Hamid to ostatnia wioska, około 5 godzin jazdy od Warzazatu. Do Erg Lihoudi, niewielkiego pola wydm 8 km na północny wschód, dociera się samochodem 4x4 lub na wielbłądzie. Erg Chigaga, około 50 km na zachód, jest dostępny wyłącznie samochodem 4x4; to najbardziej odosobnione z wielkich pól wydm w kraju. Dar Azawad w M’Hamid łączy hotel z basenem i kilka obozów w Erg Chigaga.

Le Routard przewiduje dwa–trzy dni na główne miejsca między Agdz a Zagorą i tydzień na wędrówki. Sabaro zaleca co najmniej dwie noce w dolinie, jeśli jedzie się aż do Erg Chigaga: jedną noc w gaju palmowym, jedną na wydmach.

Draa czy Merzouga? Obie trasy prowadzą do wielkich wydm. Draa oferuje drogę przez oazy i odosobnienie Erg Chigaga, kosztem ostatniego odcinka samochodem 4x4. Merzouga, dalej na wschodzie, oferuje 150-metrowe wydmy na końcu asfaltowej drogi. Przy tygodniowym pobycie z Marrakeszu Sabaro zaleca wybór jednej z nich, a na obie warto przewidzieć około dziesięciu dni.

Pory roku i kalendarz

Wiosna (od marca do maja) i jesień (październik–listopad) to łagodne pory roku. Lato jest bardzo gorące: w Warzazacie średnia lipcowa temperatura maksymalna zbliża się do 39 °C, a na pustyni w dolinie Draa temperatura dochodzi do 45 °C. Na Erg Chigaga sezon trwa od października do kwietnia; zimowe noce są tam bardzo zimne, a jesienią, w porze zbioru daktyli, dokuczają muchy.

Liczą się trzy wydarzenia:

• Marathon des Sables, bieg z pełną samowystarczalnością przez Saharę z bazą w Warzazacie, od 2 do 12 kwietnia 2027 roku;
• Międzynarodowy Festiwal Nomadów w M’Hamid, każdej wiosny, w ostatnich latach na początku kwietnia;
• Rallye du Maroc, rajd terenowy, od 24 do 29 października 2027 roku, na trasie zmieniającej się co roku.

Na te terminy Sabaro zaleca wczesną rezerwację noclegu.