Merzouga i Erg Chebbi

Morze wydm na końcu drogi

Erg Chebbi to jedno z dwóch wielkich saharyjskich pól wydm w Maroku, obok położonego dalej na zachód Erg Chigaga. Zajmuje około 110 km², ma około 22 km długości i 5 km szerokości, a jego wydmy wznoszą się na 150 m. Asfaltowa droga dochodzi do samego skraju piasku: w Merzoudze i sąsiednich osadach, takich jak Hassilabied, ciągną się kasby i pensjonaty z widokiem na wydmy, a obozy rozstawione są wewnątrz ergu.

To właśnie wyróżnia Merzougę: z basenu kasby na szczyt wydmy można dostać się pieszo lub na wielbłądzie, bez samochodu 4x4. Piasek zmienia kolor w ciągu dnia, od ochry przez złoto po miedź o zachodzie słońca, a nocne niebo, z dala od świateł, sprzyja obserwacji gwiazd.

To region Tafilalt, dawna kraina karawan: według Marokańskiego Narodowego Urzędu Turystyki stąd wyruszały karawany do Timbuktu i tu powracały.

Dojazd i liczba nocy

Merzouga leży daleko od wszystkiego i to jest częścią podróży.

• Samolotem. Najbliższe lotnisko to Errachidia, około 2 godzin jazdy.
• Autokarem. Z Marrakeszu lub Fezu należy liczyć 9–10 godzin.
• Drogą kasb. Większość podróżnych przyjeżdża z Marrakeszu w dwa dni, przez przełęcz Tizi n’Tichka, Warzazat, dolinę Dadesu i wąwóz Todry. To formuła trzydniowych objazdów z Marrakeszu, z nocą w dolinie Dadesu i nocą na pustyni. Z Fezu Sabaro zaleca przerwanie podróży noclegiem po drodze.

Le Routard zaleca co najmniej jedną–dwie noce. Sabaro zaleca dwie: pierwszą na wydmach, drugą u stóp ergu, aby spędzić dzień w okolicach Merzougi bez powrotu na drogę tego samego dnia. Jedna noc oznacza późny przyjazd i wczesny wyjazd, po kilku godzinach jazdy w obie strony.

Obóz, kasba czy jedno i drugie

Oba sposoby nocowania się uzupełniają.

• Obóz na wydmach. Namioty khaima (namioty berberyjskie), kolacja, muzyka i ognisko wieczorem, wydmy po przebudzeniu. Obozy są różne, od prostego biwaku po luksusowe obozy z prywatnymi łazienkami. Merzouga Luxury Desert Camps, z selekcji Sabaro, oferuje namioty o powierzchni 35 m² dla maksymalnie trzech osób, z łazienką, kolacją i śniadaniem w cenie. Sabaro zaleca sprawdzenie ogrzewania zimą i klimatyzacji latem.
• Kasba u stóp ergu. Murowany pokój, basen i wydmy kilka minut dalej. Riad Madu w Hassilabied to rodzinna kasba z osiemnastoma pokojami z ubijanej ziemi i tadelaktu (polerowanego tynku wapiennego); rodzina prowadzi też własny biwak z piętnastoma namiotami, około godziny jazdy na wielbłądzie. Kasbah Hotel Tombouctou, większy, ma siedemdziesiąt siedem pokoi, basen i spa oraz pokoje dla maksymalnie czterech osób.
• Jedno i drugie. Jedna noc w obozie, jedna w kasbie: formuła, którą Sabaro poleca rodzinom.

Rytm dnia na pustyni

Pustynię przeżywa się na obu krańcach dnia.

• O wschodzie słońca wchodzi się na wydmę w pobliżu obozu lub wyrusza na wielbłądzie. Piasek jest chłodny, światło nisko nad horyzontem.
• Środek dnia to czas na cień, basen w kasbie lub wycieczki po okolicy Merzougi samochodem 4x4 z kierowcą.
• Późnym popołudniem karawana wielbłądów zmierza do obozu na zachód słońca; można też zjeżdżać z wydm na desce, czyli uprawiać sandboarding, dostępny na każdym poziomie.
• Nocą – niebo.

Warto zabrać lekkie ubrania z długimi rękawami, pełne buty, kapelusz i ciepłą kurtkę: noce są chłodne nawet latem.

Wokół wydm

• Rissani, około 40 km dalej, to kolebka dynastii Alawitów, panującej w Maroku. Suk odbywa się tu we wtorki, czwartki i niedziele; miasto zachowało dawne ksary (ufortyfikowane wioski z ziemi) i mauzoleum Mulaja Alego Szarifa, przodka dynastii.
• Khamlia, kilka kilometrów od Merzougi, to wioska gnaoua: jej mieszkańcy, potomkowie dawnych niewolników sprowadzonych z Afryki Subsaharyjskiej, podtrzymują tradycję muzyki duchowej.
• Dayet Srji, słone jezioro często wyschnięte, napełnia się po jesiennych i zimowych deszczach; zatrzymują się na nim flamingi i ptaki wędrowne.
• „Czarną pustynię” wokół ergu zwiedza się samochodem 4x4.
• Dalej w regionie obraz uzupełniają błękitne źródło Meski i wąwozy El Kheng.

W Erfoud, między Errachidią a Merzougą, każdej jesieni, w porze zbiorów, odbywają się Międzynarodowe Targi Daktyli, zwykle pod koniec października lub na początku listopada.

Pory roku

Najlepsze okresy to marzec–maj i wrzesień–listopad. Od czerwca do sierpnia upał jest skrajny: w Errachidii średnia temperatura maksymalna sięga w lipcu 39,5 °C. Od grudnia do lutego dni pozostają łagodne, około 16 °C w Errachidii w styczniu, ale noce na wydmach są bardzo zimne.