Tarudant

Miasto w swoich murach

Tarudant leży na równinie Sus, między Atlasem Wysokim na północy a Antyatlasem na południu; przy dobrej pogodzie z tarasów na dachach widać szczyty Awlim (3 482 m) i Tinerghwet (3 551 m). Miasto liczy około 70 000 mieszkańców.

W XVI wieku sułtani z dynastii Saadytów uczynili je swoją stolicą, zanim przenieśli się do Marrakeszu. Z tej epoki i kolejnych stuleci miasto zachowało mury obronne: około 7,5 km murów z ochrowej ziemi wzmocnionych wieżami, jedne z najdłuższych w Maroku, wznoszące się od ponad pięciu wieków. Do miasta wchodzi się przez monumentalne bramy, w tym Bab el-Kasbah, Bab el-Khemis i Bab Zarkan.

Trzęsienie ziemi z września 2023 roku uszkodziło część murów; w 2026 roku przeznaczono na ich odbudowę ponad 40 milionów dirhamów.

Objazd murów. Pokonuje się go bryczką, w trzy–cztery godziny z postojami. Sabaro poleca późne popołudnie, gdy niskie światło barwi ziemię, a upał słabnie.

Rytm medyny

Tarudant to żywe miasto handlowe. Jego centrum mieści się między dwoma placami.

• Plac Assarag (oficjalnie plac Alaouyine), deptak, ożywia się późnym popołudniem: wrócili tu gawędziarze, zaklinacze węży i muzycy, w znacznie mniejszej skali niż na placu Dżami al-Fana w Marrakeszu.
• Plac Talmoklate (oficjalnie plac En-Nasr) zamyka centrum z drugiej strony.
• Suki, między oboma placami, oferują wyroby skórzane, przedmioty z terakoty i biżuterię amazigijską (berberyjską); targowanie się jest tu przyjęte. Suk amazigijski to jedno z pięciu miejsc, które wyróżnia urząd turystyki.
• Garbarnie obrabiają skórę, z której słynie miasto.

Miasto żyje też z arganii: poza murami spółdzielnie i rodziny rozłupują orzechy arganowe i tłoczą olej.

Wokół Tarudantu

• Oaza Tioute, około 25 km na południowy wschód, zachowała kamienną kasbę rodu Glaoui, jedną z najokazalszych na Południu, wciąż należącą do miejscowego kaida (lokalnego przedstawiciela administracji). Jacques Becker nakręcił tu w 1954 roku film Ali Baba i czterdziestu rozbójników. Grupy przyjeżdżają około pory obiadowej: lepiej przyjechać rano. Obok kobieca spółdzielnia Taitmatine produkuje olej arganowy.
• Pałac Claudia Bravo, poza miastem, to dawny dom chilijskiego malarza, dziś częściowo muzeum; zwiedza się go z przewodnikiem.
• Góry. Tarudant jest punktem wyjścia wędrówek po Atlasie Wysokim i w stronę Dżebel Siroua, którego obejście zajmuje co najmniej tydzień.

Postój czy pobyt

Tarudant leży 82,9 km od Agadiru, około 1 h 30 min jazdy, i 275,6 km od Marrakeszu, około 3 h 15 min. Naturalnie wpisuje się w trasę między wybrzeżem Agadiru a górami albo w pętlę w stronę Tafraout i Antyatlasu.

• Jedna noc wystarczy na medynę i objazd murów.
• Dwie lub trzy noce pozwalają dodać Tioute, wędrówkę i odpoczynek w hotelu z ogrodem.

Hotele z selekcji Sabaro to domy z ogrodami. Dar Zitoune, około 55 minut od lotniska w Agadirze, skupia bungalowy w stylu berberyjskim w ogrodzie o powierzchni półtora hektara, z podgrzewanym basenem i spa; odpowiada rodzinom. Dar al Hossoun, dom z osiemnastoma pokojami z ubijanej ziemi, kilka minut od murów, wśród pól i gajów oliwnych, rozciąga się w ogrodzie botanicznym liczącym 900 odmian, z dwoma basenami; do medyny dojeżdża się taksówką. Dom organizuje objazd miasta bryczką i wycieczkę do Tioute.