Klasztor św. Katarzyny i góra Synaj

Góra święta dla trzech religii

Prawosławny klasztor św. Katarzyny stoi u stóp góry Horeb, na której według Starego Testamentu Mojżesz otrzymał tablice Prawa. Muzułmanie czczą tę samą górę jako Dżebel Musa, „Górę Mojżesza”. Miejsce to jest święte dla chrześcijaństwa, islamu i judaizmu.

Założony w VI wieku klasztor jest według UNESCO (Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury) najstarszym klasztorem chrześcijańskim, który nieprzerwanie pełni swoją pierwotną funkcję. Jego bizantyjskie mury chronią kościół z VI wieku, kaplicę Krzewu Gorejącego oraz jedną z najważniejszych na świecie kolekcji ikon i rękopisów. „Obszar Świętej Katarzyny”, czyli klasztor i otaczające go góry, figuruje na liście światowego dziedzictwa od 2002 roku. Klasztor należy do greckiego Kościoła prawosławnego; mieszka w nim niewielka wspólnota mnichów.

Miasteczko Święta Katarzyna, położone na wysokości około 1 600 m, jest jedną z nielicznych miejscowości w Egipcie, w których zimą czasem pada śnieg. Państwowy projekt „Wielkie Przemienienie” dodaje tu nowe hotele i obiekty turystyczne.

Wejście na górę Synaj

Szczyt wznosi się na wysokość 2 285 m. Z klasztoru, od jego północno-wschodniej strony, wychodzą dwie ścieżki, które łączą się w Niecce Eliasza, naturalnym amfiteatrze z budką z herbatą, gdzie można odpocząć:

• Schody Pokuty, historyczna ścieżka z VI wieku: około 3 750 stopni wykutych przez mnichów, krótsza, ale stroma.
• Ścieżka Wielbłądów, wytyczona w XIX wieku: dłuższa, o łagodnym nachyleniu. U stóp klasztoru można wynająć wielbłąda, ale ostatni odcinek pokonuje się pieszo.

Z Niecki Eliasza do szczytu, na którym stoją kaplica i meczet, pozostaje około 750 stopni. Wiele osób wchodzi jedną drogą, a schodzi drugą. Klasztor szacuje wyjście i powrót na pięć–siedem godzin; egipski urząd turystyki podaje trzy–cztery godziny wejścia, z beduińskim przewodnikiem.

Klasyką jest nocne wejście, aby być na szczycie o wschodzie słońca. W zależności od kondycji należy wyruszyć między północą a 3:00 (czasu lokalnego), z latarką czołową. Na szczycie temperatura spada: zimą w nocy może być mróz i możliwy jest śnieg. Warto zabrać kilka warstw odzieży, czapkę, rękawiczki i dużo wody. Inną możliwością jest wejście wczesnym popołudniem, na zachód słońca.

Nocleg na miejscu zamiast nocnej wycieczki w obie strony

Większość wycieczek z wybrzeża dociera do stóp góry około 1:00 w nocy, po dwóch–trzech godzinach nocnej jazdy. Tymczasem zwiedzanie klasztoru jest możliwe, ale trasy między klasztorem a wybrzeżem nie pokonuje się nocą.

Dlatego Sabaro zaleca nocleg w Świętej Katarzynie. Przyjeżdża się za dnia z Szarm el-Szejk (około 2 h 30 min jazdy), z Dahabu lub Nuweiby (około 2 godzin), nocą wchodzi się na górę z miasteczka, rano, w godzinach otwarcia, zwiedza klasztor, a następnie wraca na wybrzeże przed zmrokiem. Na nocleg dom gościnny klasztoru, tuż poniżej murów, oferuje pokoje z łazienką, z kolacją i śniadaniem w cenie, z rezerwacją telefoniczną; w miasteczku są też hotele i obozy beduińskie.

Zwiedzanie klasztoru

Godziny otwarcia są krótkie i to główna pułapka. Według klasztoru jest on otwarty od 9:00 do 11:30 (czasu lokalnego) i zamknięty w piątki, niedziele oraz w dni wielkich świąt greckiego Kościoła prawosławnego. Wchodząc na górę w nocy z czwartku lub z soboty, zastaną Państwo mniej ludzi na górze Synaj, ale następnego dnia klasztor będzie zamknięty.

Zwiedzający wchodzą do kościoła i jego najbliższego otoczenia ustaloną trasą: brama w północnym murze, Studnia Mojżesza, główny kościół, Krzew Gorejący, następnie zakrystia, obecnie muzeum, i wyjście. Klasztor nie wpuszcza zorganizowanych grup z przewodnikiem do wnętrza i zabrania nagrywania filmów. Od zwiedzających oczekuje się stosownego stroju i zachowania: zakryte ramiona i nogi.

Poza górą Synaj

• Góra Świętej Katarzyny, 2 637 m, najwyższy szczyt Egiptu, kilka kilometrów na południowy zachód. Długi dzień marszu z klasztoru, z obowiązkowym przewodnikiem, dla widoku sięgającego aż po Zatokę Akaba.
• Beduińskie wędrówki, jednodniowe lub kilkudniowe z biwakiem, w dolinach wokół miasteczka.
• Oaza Feiran, 60 km dalej, dolina palm i tamaryszków, najstarszy ośrodek chrześcijaństwa na Synaju.

W zależności od Państwa ministerstwa odradzane mogą być podróże na północ muhafazy Synaj Południowy (tabela „Porady dla podróżnych” na tej stronie), za drogą klasztor św. Katarzyny–Nuweiba, z wyjątkiem wybrzeża. Sabaro zaleca wędrówki z lokalnym przewodnikiem, na południe od tej drogi.