Pustynia Zachodnia, od Białej Pustyni do Siwy, 9 dni

Objazd, który wyznacza kształt podróży

Na mapie Baharija i Siwa wyglądają na sąsiadki: przez pustynię łączy je bezpośrednia droga. Jest ona zamknięta przez wojsko. Trasa prowadzi więc wybrzeżem, między deltą Nilu a Marsa Matruh, a potem drogą Marsa Matruh–Siwa. Ministerstwa spraw zagranicznych nie udzielają jednakowych zaleceń dla tych regionów. Zalecenie Państwa kraju:

Stąd kształt tej podróży – pętla w dwóch częściach. Najpierw wypad na południowy zachód od Kairu i z powrotem, do Baharii i na Białą Pustynię. Potem drugi wyjazd na północ, przez Aleksandrię i wzdłuż Morza Śródziemnego, zanim zjedzie się na południe do Siwy. Giza i Aleksandria, pomiędzy nimi, są zarówno etapami zwiedzania, jak i przerwami między dwoma długimi przejazdami.

Ta podróż jest dla tych, którzy lubią drogę: około 25 godzin jazdy w ciągu dziewięciu dni, nie licząc wypadów samochodem 4x4 (terenowym z napędem na cztery koła). W zamian łączy dwie bardzo różne pustynie, kredowe skały Białej Pustyni i wydmy Wielkiego Morza Piasku wokół Siwy, z dwoma historycznymi miastami po drodze.

Dni 1–4: Baharija i Biała Pustynia

Dzień 1, Kair. Przylot i nocleg w Four Seasons Nile Plaza, nad nilowym bulwarem w Garden City.

Dzień 2, droga do Baharii. Około 370 km i 4 godziny jazdy na południowy zachód. Baharija to najbliższa Kairu z oaz Pustyni Zachodniej: żyzny pas o wymiarach około 90 na 40 km wokół miasta Bawiti, z gajami palm daktylowych, oliwkami i gorącymi źródłami. Popołudnie spędza się w oazie: ogrody daktylowe, słone jezioro, widok z Gabal al-Ingleez, „Angielskiej Góry”, a potem kąpiel w jednym ze źródeł tryskających wodą o temperaturze 40°C i wyższej na północny wschód od Bawiti, np. w Bir Ramla, 2 km dalej. Małe muzeum w Bawiti pokazuje część znalezisk z Doliny Złotych Mumii, grecko-rzymskiej nekropolii, w której wciąż trwają wykopaliska. Ta noc w oazie odróżnia podróż od popularnej formuły dwudniowej, która tylko przejeżdża przez Bahariję.

Dzień 3, od Czarnej do Białej Pustyni. Wyjazd samochodem 4x4 na południe. Na odcinku około stu kilometrów następują po sobie trzy krajobrazy: Czarna Pustynia, wzgórza pokryte bazaltem na ochrowym piasku, z najwyraźniejszą sylwetką Gebel el-Marsus; wioska El-Hez i rejon Agabat; Kryształowa Góra, naturalny łuk wyłożony kryształami, który się ogląda, niczego nie dotykając. Następnie formacje Białej Pustyni, skały kredowe i wapienne wyrzeźbione przez wiatr w grzyby i wieże, dokąd dociera się na zachód słońca. Kolacja i nocleg w obozie, w namiocie.

Biała Pustynia jest obszarem chronionym. Organizator trzyma się tras, rozbija obóz na jednym z piętnastu wyznaczonych miejsc biwakowych, przywozi własny opał i zabiera wszystkie śmieci; na skałach niczego się nie ryje, a kamienie i skamieniałości zostają na miejscu. Zimą noce są zimne, około 10°C w Baharii i mniej na pustyni: ciepła warstwa ubrania i czapka powinny znaleźć się w bagażu.

Dzień 4, powrót do Gizy. Wschód słońca nad skałami, powrót samochodem 4x4 do Baharii, a potem droga do Kairu: zorganizowane wycieczki odwożą gości w połowie popołudnia. Nocleg w Marriott Mena House, 760 m od piramidy Cheopsa; pod koniec dnia taras 139 Pavilion, z widokiem na płaskowyż, wystarczy, by zobaczyć piramidy.

Dzień 5: Giza rano, Aleksandria po południu

To najbardziej napięty dzień podróży. Płaskowyż Giza otwiera się o 7:00 czasu lokalnego: zwiedzanie od otwarcia, przed upałem i grupami, zostawia czas na wyjazd do Aleksandrii późnym przedpołudniem. Trasa liczy około 220 km, nieco ponad 2 godziny.

Zwiedzanie Aleksandrii z przewodnikiem ujęte w tej podróży trwa 7 godzin, z obiadem rybnym nad Morzem Śródziemnym: fort Kaitbaja, zbudowany w XV wieku na ruinach starożytnej latarni morskiej, rzymskie katakumby Kom el-Szukafa i Bibliotheca Alexandrina. Biblioteka jest zamknięta w piątki i soboty; w te dni zwiedzanie obejmuje meczet Abu al-Abbasa al-Mursiego i nadmorski bulwar. Fort jest otwarty do 20:00 czasu lokalnego, więc można zostawić go na koniec dnia, nad morzem.

Nocleg w Four Seasons, przy nadmorskim bulwarze w San Stefano. Od listopada do kwietnia jego prywatna plaża jest zamknięta; podgrzewany kryty basen na 5. piętrze pozostaje otwarty.

Dzień 6: droga wybrzeżem

Z Aleksandrii do Siwy jest 584 km, około 7 godz. 45 min jazdy bez postojów. To etap wymagający najwięcej dyscypliny.

• Wyjazd o świcie. Jazda nocą poza miastami jest stanowczo odradzana, a zimowe dni są krótkie: do Siwy trzeba dotrzeć przed zmrokiem.
• El Alamein, krótki postój. Na zachód od Aleksandrii cmentarz wojenny Wspólnoty Narodów liczy 7 240 grobów z czasów II wojny światowej, a muzeum wojskowe opowiada o dwóch bitwach z 1942 roku. Godzina na miejscu mieści się w tym etapie; dłuższy postój oznaczałby kończenie trasy po zmroku.
• Marsa Matruh, ostatni punkt orientacyjny. Około 290 km od Aleksandrii miasto wyznacza koniec wybrzeża. Pozostaje około 300 km na południowy zachód, około 4 godziny, przez pustynię bez stacji benzynowej, z kawiarnią w połowie drogi.
• Kontrole. Na drodze są posterunki policji: paszport warto mieć pod ręką.

Przejazd rezerwuje się z kierowcą, który zna trasę i mówi po arabsku.

Dni 6–9: trzy noce w Siwie

Siwa to najbardziej odległa z pięciu oaz Pustyni Zachodniej: depresja o wymiarach około 80 na 20 km, na poziomie morza lub nieco poniżej, około pięćdziesięciu kilometrów od granicy z Libią. Jej mieszkańcy to Amazigowie (Berberowie), którzy oprócz arabskiego mówią w języku siwi, języku berberyjskim.

Rytm wyznacza Adrère Amellal. Ten ekolodge na 40 pokoi, zbudowany z kershef, mieszanki soli, gliny i słomy, nie ma elektryczności: wieczorem świece, zimą kominki, w pokojach żadnych gniazdek. Pełne wyżywienie obejmuje napoje, w tym alkohol, oraz dwie wycieczki dziennie, rano do miasta, po południu na pustynię. Trzy noce dają dwa pełne dni.

Dzień na miasto i starożytność. Twierdza Szali, stare otoczone murami miasteczko liczące około ośmiu stuleci, odrestaurowane i ponownie otwarte pod koniec 2020 roku; świątynia Wyroczni Amona w Aghurmi, dokąd w 331 roku p.n.e. przybył Aleksander Wielki, by zasięgnąć rady wyroczni; Gebel al-Mawta, wzgórze podziurawione grobowcami z czasów ptolemejskich i rzymskich, w tym grobowiec Si-Amuna z malowanymi reliefami. W głównych grobowcach nie wolno fotografować.

Dzień na wodę i piasek. Łaźnia Kleopatry, basen zasilany ciepłym źródłem; słone jeziora, w których unosi się bez wysiłku; a potem wypad samochodem 4x4 na pierwsze wydmy Wielkiego Morza Piasku, aż do Bir Wahed, siarkowego gorącego źródła 12 km na południowy zachód od miasta, obok jeziora z zimną wodą. Te wypady wymagają zezwolenia, które miejscowy przewodnik uzyskuje na podstawie kopii paszportu. Wieczorem wyspa Fatnas, dziś połączona z brzegiem, to zwyczajowe miejsce obserwacji zachodu słońca.

Resztę czasu spędza się w ekolodge'u: basen zasilany źródłem w gaju palmowym, dwudziestominutowe wejście na szczyt „białej góry”, od której pochodzi jego nazwa, i kolacja, która każdego wieczoru zmienia miejsce w zależności od wiatru.

Siwa to konserwatywna społeczność. Alkoholu nie pije się publicznie, oczekiwany jest strój zakrywający ramiona i nogi, a cenę przejażdżki wózkiem zaprzężonym w osła ustala się przed wyruszeniem.

Dzień 9, powrót. Z Siwy do Kairu jest około 800 km, 7–10 godzin jazdy w zależności od postojów; wyjazd o świcie pozwala dotrzeć przed zmrokiem. Ten dzień nie zostawia miejsca na lot międzynarodowy: Sabaro zaleca dodatkową noc w Kairze i lot następnego dnia. Oaza ma też lotnisko z połączeniem do Kairu; Sabaro sprawdza przy rezerwacji, czy w terminie podróży jest lot, co znacznie ułatwia ten ostatni dzień.

Zezwolenia, przewodnicy i bezpieczeństwo

Białą Pustynię i Bahariję zwiedza się z licencjonowanym organizatorem. Turyści wjeżdżający na obszary Baharii, Farafry, Białej Pustyni i Czarnej Pustyni muszą z wyprzedzeniem wystąpić o zezwolenie i korzystać z usług oficjalnego przewodnika; zajmuje się tym organizator. Zasięg telefoniczny jest tam ograniczony, a infrastruktura medyczna skromna.

Zdecydowanie zaleca się biuro lub przewodnika uznanego na miejscu, środki łączności, duży zapas wody i odpowiednią odzież; należy ściśle trzymać się zabezpieczonych dróg prowadzących do oaz. Nie należy zjeżdżać z dróg i oznakowanych tras, ze względu na ryzyko min na obszarach pustynnych, ani poruszać się nocą poza miastami i miejscami turystycznymi, zarówno samochodem, jak i autobusem. Na południe od Siwy od 2014 roku obowiązuje strefa zamknięta dla cywilów i pojazdów: wypady na zachód i południe od oazy odbywają się z miejscowym przewodnikiem, który zna jej granice.

Kiedy jechać

Od listopada do marca. W Siwie, według norm klimatycznych stacji z lat 1991–2020, średnia temperatura maksymalna waha się od 20°C w styczniu do 25,6°C w listopadzie i marcu, przy nocach 7–12°C; od czerwca do sierpnia sięga 38–39°C. Baharija ma podobny rytm: zimą łagodne dni i zimne noce. Boże Narodzenie i Wielkanoc to okresy największego ruchu na Białej Pustyni; w Siwie lepiej unikać ramadanu, gdy część oazy jest zamknięta.

Warianty

• Dwie noce na pustyni. Trzydniowe wycieczki z Kairu mogą obejmować dwie noce w obozie zamiast nocy w Baharii: więcej czasu na Białej Pustyni, mniej w oazie.
• Podział drogi wybrzeżem. Noc w Marsa Matruh dzieli etap Aleksandria–Siwa na dwie części i zostawia czas na El Alamein. Dodaje jeden dzień; plaże i większość sklepów w mieście ożywają głównie od czerwca do września.