Casablanca, Rabat i Tanger szybką koleją Al Boraq, 6 dni

Trzy miasta XX wieku

Ta podróż prowadzi wzdłuż atlantyckiego wybrzeża Maroka przez trzy miasta, które – każde na swój sposób – ukształtował XX wiek.

• Casablanca stała się głównym portem kraju w czasach protektoratu francuskiego, od lat 10. XX wieku. Jej centrum łączy linie art déco z marokańską dekoracją: zellige (mozaiką z płytek z glazurowanej terakoty), stiukami, zielonymi dachówkami, kutym żelazem. Meczet Hassana II, ukończony w 1993 roku, to drugie oblicze miasta.
• Rabat jest wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO (Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury) od 2012 roku, zarówno ze względu na historyczne miasto, jak i na nowe miasto zbudowane między 1912 rokiem a latami 30., które UNESCO uznaje za jeden z najambitniejszych projektów urbanistycznych XX wieku w Afryce.
• Tanger był strefą międzynarodową w latach 1923–1956, zarządzaną przez kilka mocarstw europejskich. Z tamtych czasów zachował Teatr Cervantesa, zbudowany w 1913 roku, arenę do walk byków i Poselstwo Amerykańskie.

Między tymi trzema miastami całą pracę wykonuje pociąg: drogą jedzie się tylko do hoteli i zabytków.

Szybka kolej Al Boraq w praktyce

Al Boraq, pierwszy pociąg dużych prędkości w Afryce, kursuje od listopada 2018 roku między Tangerem a Casablanką, z prędkością do 300 km/h. To piętrowe składy wywodzące się z francuskiego TGV Duplex, z 1. i 2. klasą oraz wagonem barowym.

• Dworce. Pociąg obsługuje cztery dworce: Casa Voyageurs w Casablance, Rabat Agdal, Kenitrę i Tanger Ville. W Rabacie dworzec Rabat Ville przyjmuje tylko zwykłe pociągi: należy sprawdzić dworzec na bilecie.
• Czas przejazdu. Tanger–Casablanca w 2 h 17 min, Tanger–Rabat w 1 h 20 min; Casablanca–Rabat zajmuje więc około godziny.
• Częstotliwość. Z Tangeru jeden pociąg na godzinę od 6:00 do 19:00 czasu lokalnego, a potem jeden o 21:00.
• Bilety. Rezerwuje się je na oncf-voyages.ma, stronie ONCF (krajowego przewoźnika kolejowego), do trzech miesięcy przed wyjazdem, lub na dworcu. Każdy bilet obejmuje miejsce z rezerwacją. W 2. klasie cena zależy od terminu zakupu: od 99 do 224 dirhamów za trasę Tanger–Casablanca, od 129 do 292 dirhamów w 1. klasie. Bilety nie są ujęte w tym pomyśle.
• Dzieci. Bezpłatnie do 3 lat, za pół ceny od 4 do 10 lat.
• 1. klasa daje dostęp do saloników Al Boraq na wszystkich czterech dworcach. Jeśli zagraniczna karta płatnicza zostanie odrzucona na stronie ONCF, bilety sprzedają też agencje internetowe, takie jak 12go.com.

Casablanca: dwa dni, meczet i art déco

Dzień 1. Przylot na lotnisko Mohammed V; transfer organizuje Royal Mansour Casablanca. Ten luksusowy hotel, otwarty w 1953 roku i ponownie otwarty w 2024 roku po ośmiu latach prac, leży między portem, starą medyną a centrum art déco: wszędzie można dojść pieszo. Pokój Corner, w narożnikach budynku, wychodzi na meczet Hassana II. Wieczorem restauracje na najwyższych piętrach górują nad Atlantykiem.

Dzień 2. Warto zacząć od meczetu Hassana II, zbudowanego częściowo nad oceanem. Niemuzułmanie zwiedzają go z przewodnikiem, zgodnie z regulaminem fundacji meczetu: wejścia o 9:00, 10:00, 11:00 i 14:00 czasu lokalnego od soboty do czwartku oraz o 9:00, 10:00 i 14:00 w piątek, z dodatkowym wejściem o 15:00 od 15 marca do 15 września. Wstęp kosztuje 140 dirhamów dla dorosłego cudzoziemca. Ramiona i kolana muszą być zakryte, a buty zabiera się ze sobą w worku otrzymanym przy wejściu. Sabaro poleca pierwsze poranne zwiedzanie.

W południe stara medyna i Skala, XVIII-wieczny bastion przekształcony w kawiarnię i restaurację. Po południu dwugodzinne zwiedzanie z przewodnikiem ujęte w tym pomyśle obejmuje centrum: bulwar Mohammeda V i jego arkady, plac Mohammeda V, budynki Mariusa Boyera, architekta działającego w Casablance w latach 1919–1947. Warto patrzeć w górę: ornamenty są nad witrynami. Jeśli czas pozwoli, dzień uzupełniają dzielnica Habous i Mahkama du Pacha, dawny sąd z bogato zdobionymi salami; nadmorski bulwar Aïn Diab warto zostawić na zachód słońca.

Rabat: jedna noc w stolicy

Dzień 3. Poranny pociąg z Casa Voyageurs do Rabat Agdal. Sofitel Rabat Jardin des Roses leży w dzielnicy Souissi, pośród andaluzyjskiego parku o powierzchni ośmiu hektarów, piętnaście minut samochodem od zabytków: wystarczy zostawić bagaże i ruszyć dalej taksówką.

Dzień układa się według epok w historii miasta. Rano Kasba Udajów, nad ujściem Bu Rakrak, a potem medyna. Po południu Wieża Hasana, niedokończony minaret meczetu rozpoczętego w 1184 roku, i mauzoleum Mohammeda V obok. Pod koniec dnia Szalla: ruiny rzymskiej Sala Colonia i nekropolia Marynidów, ponownie udostępnione zwiedzającym w maju 2024 roku po renowacji, z trasą z audioprzewodnikiem. Wieczorem kolacja w Sofitelu, którego restauracje przyciągają także mieszkańców miasta.

Jedna noc zmusza do wyboru. Aby dodać Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej Mohammeda VI lub wieczór w Teatrze Królewskim zaprojektowanym przez Zahę Hadid, potrzebna jest druga noc.

Tanger: dwa dni nad cieśniną

Dzień 4. Z Rabat Agdal 1 h 20 min pociągiem do Tanger Ville. Dworzec leży 30–35 minut pieszo od medyny; petit taxi kosztuje około 20 dirhamów. Fairmont Tazi Palace zajmuje pałac z 1926 roku na wzgórzu Boubana, niecałe dziesięć minut samochodem od centrum. Po południu medyna, poziom po poziomie: Grand Socco i ogrody Mendoubia, Petit Socco, a potem kasba, gdzie w dawnym pałacu sułtana mieści się muzeum sztuki marokańskiej.

Dzień 5. Całodniowa wycieczka ujęta w tym pomyśle prowadzi na przylądek Spartel, naprzeciw Atlantyku, do Grot Herkulesa, a potem do Asili, białej medyny w portugalskich murach z XV wieku. Wieczorem Fairmont ma do dyspozycji siedem restauracji i barów, w tym Origin Bar na ostatniego drinka.

Dzień 6. Wylot z lotniska Tanger-Ibn Battuta, około dwudziestu minut od hotelu, lub powrót do Casablanki w 2 h 17 min na lot z lotniska Mohammed V.

Sezon

Ocean łagodzi klimat dwóch południowych miast tej podróży. Według norm klimatycznych 1991–2020 WMO (Światowej Organizacji Meteorologicznej) średnia temperatura maksymalna w sierpniu wynosi 26,7 °C w Casablance-Anfie i 27,8 °C w Rabacie-Sale. To podróż możliwa latem, gdy wnętrze kraju jest rozpalone. Zima jest łagodna, ale bardziej wilgotna: w Casablance w listopadzie spada 84 mm deszczu, przez około siedem dni. Wiosna i jesień pozostają najprzyjemniejszymi porami na spacery po mieście.