Wadżda i Saidia

Saidia, kurort wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego

Saidia leży na ostatnim odcinku marokańskiego wybrzeża, na równinie Triffa: od zachodu ogranicza ją ujście rzeki Mulujja, a od wschodu rzeka Kiss, wyznaczająca granicę z Algierią. Nazywa się ją „błękitną perłą”. Jej racją bytu jest plaża: 14 km białego piasku.

Niewielkie miasto, liczące około 10 500 mieszkańców, zachowało kasbę, kwadratową twierdzę o boku około stu metrów, zbudowaną na rozkaz sułtana w 1883 roku. Nowoczesny kurort, Mediterrania Saidia, zainaugurował w 2009 roku król Mohammed VI. Obejmuje hotele, marinę na ponad 300 miejsc cumowniczych, niewielką handlową medynę i dwa 18-dołkowe pola golfowe: Les Lacs, wytyczone wokół zbiorników wodnych, i Teelal, zaprojektowane w pobliżu plaży w duchu pól typu links (piaszczystych pól nadmorskich).

Wieczorem życie przenosi się do mariny, gdzie je się kolację z regionalnymi specjałami. Lato to najbardziej ożywiona pora roku; w lipcu i sierpniu w Saidii odbywa się festiwal muzyki gharnati.

Wadżda, miasto przygraniczne

Wadżda, około sześćdziesięciu kilometrów w głąb lądu, to główne miasto regionu Orientalnego, z nieco ponad 500 000 mieszkańców i Uniwersytetem Mohammeda I. Jej medynę założył w 994 roku Ziri ibn Atijja, wódz plemienia Maghrawa. Marynidzki sułtan Abu Jakub Jusuf odbudował ją w 1295 roku, z nowymi murami i meczetem; z tego okresu pochodzi marynidzki Wielki Meczet.

Do medyny wchodzi się przez monumentalne bramy, Bab Sidi Abdelwahab od wschodu i Bab el Gharbi od zachodu. W pałacu Dar Sebti mieści się ośrodek badań nad muzyką gharnati, muzyką klasyczną pochodzenia andaluzyjskiego, związaną też z Tilimsanem, po drugiej stronie granicy. Park Lalla Aicha daje cień w centrum miasta. Regionalną potrawą jest berkoukech, kuskus o grubych ziarnach.

Sabaro zaleca pół dnia. Zwiedzanie Wadżdy z przewodnikiem z wyjazdem z Saidii, obejmujące medynę, bramy i Dar Sebti, można zarezerwować od 45 € od osoby na Musement, platformie rezerwacji atrakcji (cena sprawdzona 14 października 2026 roku).

Granica jest bardzo blisko i jest zamknięta. Z Wadżdy ani z Saidii nie można więc wjechać drogą do Algierii.

Zaplecze: Mulujja i Beni Snassen

Saidia jest też bazą do poznawania zaplecza, na półdniowych lub całodniowych wycieczkach.

• Ujście rzeki Mulujja, na zachód od kurortu, figuruje od 15 stycznia 2005 roku na liście obszarów wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym konwencji ramsarskiej (międzynarodowego traktatu o ochronie obszarów wodno-błotnych). To obszar chroniony, ceniony przez ornitologów za liczne ptaki i roślinność.
• Przylądek Ras El Ma, zwany też Cap de l’Eau, wcina się w morze kilka kilometrów od Saidii. Jego klify opadają ku szerokiej plaży z białym piaskiem, z wydmami obsadzonymi eukaliptusami, i wiosce rybackiej. Wycieczkę z przewodnikiem łączącą Mulujję i przylądek można zarezerwować od 55 € od osoby na Musement (cena sprawdzona 14 października 2026 roku).
• Góry Beni Snassen, w pobliżu Berkane, „stolicy cytrusów”, której pomarańcze i klementynki są znane w całym Maroku. Dolina Zegzel słynie tu z nieszpułek i miodu.
• Gołębia Jaskinia w Tafoughalt to jedno z wielkich stanowisk prehistorycznych Afryki Północnej. Znaleziono tu przedziurawione muszle, zabarwione czerwoną ochrą i noszone jako ozdoby, datowane na około 82 000 lat: należą do najstarszej znanej biżuterii na świecie. Zwiedzanie doliny Tafoughalt z przewodnikiem można zarezerwować od 45 € od osoby na Musement (cena sprawdzona 14 października 2026 roku).

Dalej na zachód, w stronę Nadoru, laguna Marchica wymaga kolejnego dnia.

Dojazd i kiedy jechać

Lotnisko Wadżda-Angads leży 53 km od Saidii, lotnisko Nador-Al Aroui 67 km. Drogą do Fezu jest 330,5 km i około 3 h 20 min autostradą, do Al-Husajmy 259 km i 4 h 15 min. Na autostradzie Fez–Wadżda ruch jest płynny.

Normy klimatyczne WMO (Światowej Organizacji Meteorologicznej) z lat 1991–2020 dla Wadżdy, położonej w głębi lądu, wskazują na bardzo gorące lato, z około 14 dniami powyżej 35 °C zarówno w lipcu, jak i w sierpniu, oraz łagodną zimę, z temperaturami maksymalnymi około 17 °C w styczniu. Deszcz pada rzadko: około 39 dni deszczowych w roku. Na wybrzeżu Saidia ma klimat bardziej umiarkowany, a lato jest tam porą kąpieli. Sabaro poleca na plażę czerwiec i wrzesień, gdy upał jest mniejszy niż w środku lata, a na Beni Snassen i Mulujję wiosnę.

2 sierpnia 2027 roku Saidia znajduje się w pasie całkowitego zaćmienia Słońca: faza całkowita trwa tu około 4 minut, około 8:51 czasu lokalnego. W Wadżdzie, na skraju pasa, trwa tylko około minuty.